Caligastia het vroeg reeds ’n toewysing as Planetêre Prins nagestreef, maar keer op keer was sy versoek geweier. “Caligastia het veral begerig voorgekom om as planetêre heerser gestuur te word na ’n desimale of lewenswysigende wêreld. Sy petisie was verskeie kere afgekeer voordat hy uiteindelik tot Urantia toegewys is.”

Caligastia en sy assistente het ongeveer vyfhonderduisend jaar gelede op Urantia gearriveer. “Daar was byna een-halwe biljoen primitiewe menslike wesens op die aarde ten tye van die Prins se aankoms, en hulle was goed verstrooi oor Europa, Asië, en Afrika. Die Prins se hoofkwartier was gevestig in Mesopotamië, ongeveer by die middelpunt van die wêreldbevolking.”

“Sedert die koms van Prins Caligastia, het die planetêre beskawing vooruitgang gemaak op ’n redelik normale wyse vir byna driehonderduisend jaar.” Die Lucifer-opstand en die gepaardgaande Caligastia-verraad het dit alles verander. “Alle daaropvolgende geskiedenis was beslis gewysig deur hierdie katastrofiese flater sowel as die latere mislukkings van Adam en Eva om hulle planetêre sending te vervul.” Die opstand het op opvallende wyse die koers van sosiale evolusie en geestelike ontwikkelling gewysig. Urantia was ook, toe die stelselstroombane afgesny was, geïsoleer van die res van die heelal. “Elke groep van hemelse lewe op die planeet het dit skielik en sonder waarskuwing geïsoleerd gevind, geheel en al afgesny van alle raad en advies van buite.”

Die opstand het beteken dat Caligastia die goddelike plan van geleidelike vooruitgang laat vaar het ten gunste van ’n versnelde ontwikkelling van die Urantia sterflinge. Die gevolg was volslae wanorde.

Groot verwarring het in Dalmatia [Die Prins se Hoofkwartier] en in dié geweste geheers vir byna vyftig jaar na die aanhutsing van rebellie. Algehele en radikale herorganisering van die ganse wêreld was probeer; revolusie het evolusie vervang as die beleid van kulturele vordering en rasse-opheffing. Onder die meer gevorderde en gedeeltelik opgeleide bewoners in en naby Dalamatia, het daar ’n skielike vooruitgang in kulturele status verskyn, maar toe hierdie nuwe en radikale metodes uitprobeer is op die omliggende volke, was onbeskryflike verwarring en rasse-hel die onmiddellike gevolg. Vryheid was baie gou verander in losbandigheid deur die half-geëvolueerde mense van daardie tyd.

Eenhonderd-twee-en-sestig jaar na die opstand het ’n vloedgolf oor Dalamatia gestroom, en die planetêre hoofkwartiere het onder die waters van die see weggesink, en hierdie land het nie weer te voorskyn gekom tot byna elke oorblyfsel van die edele kultuur van daardie luisterryke eeue uitgewis was nie.

(Is dit miskien hier waar die legende van Atlantis sy ontstaan gehad het?)

Lucifer, en sy eerste assistent, Satan, het Satania regeer vir langer as vyfhonderdduisend jaar “… toe hulle in hul harte hulleself opgestel het teen die Universele Vader en sy toenmalige vise-regent Seun, Migaél.”

Dit het verskeie maande geneem om die verstand van sy briljante deelgenoot, Satan, te verderwe. Dog, eenmaal oortuig omtrent die dwaal-teorieë van Lucifer, “… het hy ’n uitgesproke en ernstige advokaat geword van ‘self-gelding en vryheid’”.

Waarom het Lucifer gerebelleer? Selfs die Hemelse Wesens is dronkgeslaan om sy optrede te verduidelik. In hierdie pragtige passasie uit die Boek, verskaf hulle aan ons ’n kykie in die gemoed van die een na wie ons as die duiwel, op ons planeet, verwys:

Dit is uiters moeilik om die presiese oorsaak of oorsake uit te lig wat uiteindelik uitgeloop het op die Lucifer-opstand. Ons is van slegs een ding seker, en dit is: Wat ook al hierdie eerste oorsake mag gewees het, dit het oorsprong gehad in Lucifer se gemoed.  Daar moes ’n eiewaan gewees het wat dit gevoed het tot op die punt van self-verleiding, sodat Lucifer vir ’n wyle homself werklikwaar oortuig het dat sy bespieëling omtrent ’n opstand in der waarheid ten goede van die stelsel was, indien nie die heelal self nie. Teen die tyd dat sy planne ontwikkel het tot die punt van ontgogeling, het hy sonder twyfel te vêr gegaan vir sy oorspronklike en kwaadstokerige trots om hom toe te laat om halt te roep. Op een of ander tydstip tydens hierdie ondervinding het hy onopreg geword, en boosheid het ontwikkel tot doelbewuste en doelgerigte sonde. Dat dit plaasgevind het word bewys deur die gevolglike optrede van hierdie briljante uitvoerende bestuurder.  Hy was vir ’n geruime tyd die geleentheid tot berou aangebied, maar slegs sommige van sy ondergeskiktes het ooit hierdie aangebode betoning van barmhartigheid aanvaar. Die Getroues van Dae op Edentia, op versoek van die Konstellasie Vaders, het persoonlik die plan van Migaél voorgestel vir die redding van hierdie blatante en verregaande opstandelinge, maar altoos was die barmhartigheid van die Skepper-Seun verwerp, en verwerp met toenemende minagting en smaad.

Die Lucifer Manifes

Lucifer het ’n deklerasie van Vryheid uitgereik. Hy siteer drie oorsake vir die opstand. Ek weergee aldrie daarvan uit die Boek, al sou dit in verkorte vorm wees (Die volledige manifesto is ingesluit in Verhandeling 53, Bladsye 603 en 604).

1. Die werklikheid van die Universele Vader. Lucifer het betoog dat die Universele Vader nie werklik bestaan nie, dat fisiese swaartekrag en ruimte-energie inherent is aan die heelal, en dat die Vader ’n mite was wat deur die Paradys-Seuns bewimpel is om hulle in staat te stel om die heelal in die naam van die Vader te behou. Hy het ontken dat persoonlikheid ’n toegif van die Universele Vader was.

2. Die universele regering van die Skepper-Seun – Migaél. Lucifer het volgehou dat die plaaslike stelsels outonomies moes wees. Hy het teen die reg van Migaél, die Skepper-Seun, geprostesteer dat hy (Migaél), soewereiniteit aanvaar van Nebadon in die naam van hierdie hipotetiese Paradys-Vader.

3. Die aanslag op die universele plan van opklimmende sterfling-opleiding. Lucifer het voet by stuk gehou dat daar gans te veel tyd en energie bestee is op die skema wat daarop gemik was om opklimmende sterflinge so deeglik op te lei in die beginsels van heelal-administrasie, beginsels wat volgens sy bewering oneties en onjuis was. Hy het protes aangeteken teen die eeue-lange program om sterflinge vanuit die tyd voor te berei vir een of ander onbekende eindbestemming van suiwer fiksie. Hy het honend daarop gewys dat die voleindigers ’n bestemming bereik het wat geensins meer glorieryk was as om teruggestuur te word na nederige sfere soortgelyk aan die waarvandaan hulle oorspronklik gekom het nie.

Dit was dan met so ’n Verklaring van Vryheid dat Lucifer sy orgie van duisternis en dood van stapel gestuur het.

Sewe-en-dertig Planetêre Prinse (met inbegrip van Caligastia op Urantia) het hulle by die opstand geskaar. In die geval van Panoptia het die mense egter nie hulle Planetêre Prins nagevolg nie; nie ’n enkele siel het op daardie twistende wêreld hulle onder die Lucifer-banier geskaar nie. Die Melgisedeks en ’n jong vrou van daardie sterflike gebied, Ellanora, het ’n sleutelrol gespeel om die rebellie te fnuik.

Twee jaar na die opstand was ’n nuwe Soewerein, Lanaforge, aangestel om vir Lucifer te vervang.

Sedert die val van die sewe-en-dertig, was Lucifer, vir die duur van tweehonderdduisend jaar, nie in staat om ’n ander wêreld te mislei nie.

Die Uversa beslissingsraad het tot dusver nog nie die saak van Gabriël vs Lucifer beoordeel nie. Daar word verwag dat die uitspraak vir al die Persoonlikhede wat betrokke was, uitwissing sal wees.

Dit neem ’n baie lang tyd (veral sover dit ’n sterfling aanbetref) om hierdie saak te beslis; “… maar so ’n dekreet sal, ongetwyfeld, voorhande wees in die volheid van tyd. Die eerste stap in die verhoor van hierdie saak is alreeds geneem.”

Intussen sal die stelsel-stroombane (insluitend die stroombane van ons planeet) nie heringestel word nie vir solank as wat Lucifer lewe.

Die Boek beskryf ’n desimale planeet soos volg:

In die ganse Satania is daar slegs een-en-sestig wêrelde soortgelyk aan Urantia, lewensveranderende planete. Die meerderheid bewoonde wêrelde is bevolk in ooreenstemming met gevestigde tegnieke; op sulke wêrelde word die Lewensdraers weinig beweegruimte gebied in hulle planne vir lewensinplanting. Maar ongeveer een wêreld uit tien is aangewys as ’n desimale planeet en toegewys aan die spesiale register van die Lewensdraers; en op sulke planete word ons toegelaat om sekere lewenseksperimente uit te voer in ’n poging om die standaard heelal-soorte lewende wesens te wysig of bes moontlik te verbeter.

Ek is bevrees dat hierdie die enigste goeie stukkie nuus is waaroor ek beskik. Daarna is dit al die pad afdraande.

Alles wat kón verkeerd loop op hierdie planeet, hét verkeerd geloop. En die proses gaan nog steeds voort.

Eers het ons die Lucifer- (die voormalige heerser van ons stelsel van Satania) opstand gehad. Dit is gevolg deur die Caligastia- (ons voormalige Planetêre Prins) verraad. Laastens het ons Adam en Eva (die voormalige Materiële Seun en Dogter toegewys aan ons planeet) versuim. Toe die Caligastia-opstand plaasgevind het, was die kommunikasiekanaal afgesny van die res van die heelal. Ons het ’n geïsoleerde planeet geword. Ons is steeds ’n geïsoleerde planeet wat in duisternis en onkunde voortleef, baie ver agter van waar ons reeds behoort te gewees het op hierdie kol van die geveg. Daar is ’n ontsaglike hoeveelheid besonderhede wat verband hou met hierdie twee opstande en die daaropvolgende versuim. Ek sal in die volgende afdelings kort beskrywings gee van hierdie gebeure en die impak wat dit op ons planeet gehad het.

Lank na die versuim van Adam en Eva, het Melgisedek op ons planeet geïnkarneer. Ek het alreeds gepraat omtrent sy vleeswording. Waaromtrent ek nog nie gepraat het nie, is die huidige status van sy besoek. Magiventa het die boodskap aangaande die één God gebring, ’n konsep wat grootliks verlore gegaan het op Urantia. Hy het ook ’n grootliks vereenvoudigde weergawe voorsien van wat vandag in Die Urantia Boek ingesluit is. Die probleem is dat Melgisedek se boodskap nogal baie verward geraak het oor die eeue heen. En hierdie verwarring duur steeds vandag voort.

Vervolgens het ons die ongelooflike voorreg gehad om Die Seun in die vlees op ons planeet te kon ontvang. Nie as ’n volwasse man nie, maar as ’n babatjie van die gebied. Hy het ’n boodskap gebring van liefde, vrede, en begrip. Hy het nuwe kennis gebring, nuwe idees, nuwe konsepte, ’n nuwe benadering tot die Vader. Hy het gepoog om die sluier van onkunde wat oor die gemoedere van die manne en vroue neergesak het en hulle visie belemmer het, middeldeur te skeur. Alles tevergeefs. Selfs Sy dissipels het dit uiters moeilik gevind om Hom te begryp. Aan die einde was Hy vir al Sy pogings vermoor – aan ’n kruishout. As gevolg daarvan staan ons wêreld steeds bekend as “Die Wêreld van die Kruis.”

Dit het die Christelikheid vier eeue geneem om wortel te skiet. Kort daarna het eindelose argumente ontstaan aangaande die aard van die Godheid en van Jesus. Vroeg in sy geskiedenis het dit verdeel in die Oostelike Kerk en die Roomse Kerk. Toe kom die Hervorming, en die Christendom verdeel nóg verder, maar hierdie keer in byna ontelbare uiteenlopende godsdiensoortuigings, en verskillende denominasies.

Die bydraers van die onderskeie verhandelinge in die Boek verwys na ons planeet by wyse van heelwat onvleiende benamings, byboorbeeld: ongeorganiseerd, agterlik, ongebalanseerd, verward, primitief, en vele meer. Hierdie is Hoë Wesens, hulle is medelydend, maar gee hulle geensins oor aan leë sentimentaliteit nie. Soos ons gewoond is om op ons planeet te sê, hulle sê dit soos dit werklik is!. En wat hulle vir ons sê, is dat, tenspyte van ons tekortkominge, ons heelwat beter kon gedoen het …

Kyk na ons vandag. Die helfte van die planeet bestaan uit gevorderde lande, die ander helfte uit ontwikkellende lande. “Gevorderd” is ’n relatiewe konsep. Venyn, selfsug, en onkunde heers steeds op die Noord-Amerikaanse en Europese kontinente. Europa is uiteraard meer gevorderd aangesien dit ’n veel ouer kontinent is, maar nie juis veel nie. Dit is steeds ’n geval van elkeen vir homself (en hier dink ek spesifiek aan ons Suider Afrikaanse state), hoewel die Europese Unie ’n treetjie in die regte rigting is. Die situasie in ontwikkellende lande is dikwels beroerd. Die Westerse wêreld probeer om te help, maar dit is net so goed of jy skryf op water! Jy is nooit in staat om die vrugte van jou arbeid te pluk nie, dit blyk altyd asof jy terug is waar jy begin het.

So, hoe gaan ons hiervandaan af verder? Ek sal oor die toekoms van ons planeet praat soos ek dit sien. Ek belowe terselfdertyd om baie hard te probeer om ’n optimistiese noot by al die wanklanke te voeg.  

Op hierdie dag sal die wêreld, soos ons dit ken, tot ’n einde kom. Die dode sal opgewek word vanuit hulle sluimerslaap om deur God geoordeel te word. Goeie dade sal opgeweeg word teenoor sondes begaan. Indien die slegte swaarder weeg as die goeie, sal jy toegewys word aan die helse vuur. Die teenoorgestelde sal jou na die paradys stuur. Daar is ’n genade-element in dat alle pogings aangewend sal word deur ons Skepper om ’n sondaar te spaar van ewige verdoeming. Daar is ook heelwat meningsverskil; byvoorbeeld, sommige Talmoediste glo nie dat die hel ewig is nie. Daar is algemene eenstemmigheid dat die vure op die Sabbat geblus word. Ander godsdienste beskik op hulle beurt oor hulle eie oortuigings en hulle eie sonderlinge meningsverskille.

Sulke oortuigings belas die moderne gemoed. Ons het die menslike genoom gekarteer, en danksy die internet, beskik ons oor kits-kommunikasie en kennis op ons vingerpunte. Baie intelligente en opgevoede manne en vroue glo in God, maar vind dat hulle in botsing is met hul godsdiensoortuigings. Hulle geloof is kosbaar, maar konsepte soos die einde van die wêreld is net nie geloofwaardig vir hulle nie. Mense vra hulleself baie vrae af. ’n Paar voorbeelde: Waarom sou God ’n wêreld wil vernietig wat Hy self geskep het? Baie liefde en inspanning is op hierdie planeet uitgestort en geinvesteer. Hoe vereenselwig jy die voorgaande stelling met die algehele uitwissing van die wêreld? Praat ons hier slegs van ons planeet of die ganse heelal? Hoe kan ’n barmhartige God mense in die vuur werp, en dan nog boonop tot in alle ewigheid? Hoe kan ’n liggaam wat eeue, indien nie millennia nie, tot stof verkrummel het, hersaamgestel word? Natuurlik kan God enigiets doen. Die enigste probleem is dat Hy nie Sy eie natuurwette verbreek nie, nog minder hou Hy hom op met toorkunsies. Dit is godslasterlik selfs om net daaraan te wil dink.

Die 21ste eeuse persoon verlang intelligente verduidelikings. Laat my dus, met behulp van Die Urantia Boek, probeer om dit te doen. ’n Woordjie van waarskuwing. Hierdie is ’n ingewikkelde kwessie. Derhalwe sal ek my bes doen om duidelik en saaklik te wees.

In die eerste plek is JY nie bloot ’n menslike liggaam nie: ’n versameling ledemate, sintuie, organe, en ’n stoflike brein wat die hele ding beheer nie. Jy is soveel méér as dit. Deur alles in die Boek byeen te bring, is dit dan wat JY is.

Die materiële liggaam is jou beginpunt. Jy skop letterlik af sodra twee selle met mekaar verenig, waarvandaan jy dan verder groei.

Vroeg reeds sal jy ’n Persoonlikheid ontvang (wat nie verwar moet word met die genetiese pakket nie) van die Universele Vader. Dit is uniek, en geen een (hetsy stoflike of geestelike wese) beskik oor dieselfde nie. En, ja, dit verduidelik dan ook waarom identiese tweelinge in sommige aspekte van mekaar verskil.

Rondom die ouderdom van 6 of 7 jaar sal jy ’n Gedagterigter ontvang (ook bekend as ’n Geheime Voorligter, Toesighouer, Bewaker, of Monitor). Dit is ’n Fragment of Brokstukkie van God, en dit bly by jou vir die uitsluitende doel om jou te vergeestelik. Jy ontvang dit wanneer jy jou heel eerste morele handeling uitoefen. Byvoorbeeld, deur ouer seuns uit te daag wat ’n jonger kind afknou. Daar is ’n verbysterende reeks van vyf verhandelinge omtrent die Gedagterigter in die Boek.

Die Siel verskil weer van die bogaande gawes wat jy van die Paradys-Vader ontvang. Dit ontwikkel langsaam deur middel van die wisselwerkinge van jou Persoonlikheid, jou genetiese samestelling, die invloed van jou omgewing, die keuses wat jy maak (binne bestaande perke) en laastens, maar nie die minste nie, jou Gedagterigter.

Tydens sterflike ontbinding sal jou Siel beoordeel word en daar sal besluit word of jy sal oorlewe, aldan nie (maar later meer hieromtrent). Indien jy ’n slapende oorlewende is (ook later meer hieromtrent) sal ’n Serafynse Behoeder die inligting bewaar omtrent wie jy is sodat jy op die gesette tyd herverpersoonlik en hersaamgestel kan word.

Wat gebeur dan, in die konteks van beoordeling, of jy sal oorlewe of nie? Ek sal begin om jou gerus te stel. Die voordeel is geweldig aan jou kant. Alles moontlik word gedoen alvorens ’n Siel verwerp word. Konteks word in aanmerking geneem. Byvoorbeeld, indien jy ’n persoon doodmaak in selfverdediging, of koelbloedig moord sou pleeg en dan daarvoor boet en ware berou daaroor het. (Hierdie is slegs voorbeelde en mag bes moontlik nie ooreenstem met die sieninge wat die Superheelal Persoonlikhede huldig nie). Uiteindelik word een belangrike ding van jou verwag: Om in God te gló. Selfs al sou jy nie in God glo nie, en daar word bepaal dat jy oor die vermoë beskik om wél in Hom te glo, sal daar aan jou ’n geleentheid gebied word. Maar wat van ’n werklik uiters verdorwe persoon? So ’n persoon sal in alle waarskynlikheid uitgewis word. Die Boek stel dit soos volg: “Onverdunde boosheid, algehele dwaling, moedswillige sonde, en deurtrapte ongeregtigheid is inherente en outomatiese selfmoord.”

Wie is verantwoordelik vir die bepaling van jou lot? Die Universele Sensors. Die Boek verduidelik dit soos volg:

Op ’n manier wat nie heeltemal begryp word nie, kan die Universele Sensors in besit kom van ’n samevatting van die lewe van die mens, soos dit vasgelê  is in die duplikaat wat die Rigter gemaak het van die geestelike waardes en morontia-bedoelinge van die bewussyn waarin hy woonagtig was. Die Sensors is in staat om die Rigter se weergawe van die oorledene se oorlewingskarakter en geestelike hoedanighede, en al hierdie gegewens, saam met die serafynse verslae, beskikbaar te stel vir voorlegging ten tye van die beoordeling van die betrokke individu. Hierdie inligting word ook gebruik om daardie superheelal-mandate te bekragtig wat dit vir bepaalde opklimmende sterflinge moontlik maak om met hulle morontia-loopbaan te begin, om na hule ontbinding deur die dood verder te gaan na die woningwêrelde nog voordat ’n planetêre bedeling formeel beëindig is.

Voordat jy tot die gevolgtrekking mag kom dat God nie ’n aandeel in hierdie proses het nie, vertel ’n ander deel van die Boek vir ons dat “Hierdie unieke wesens is die oordeel van die Godheid.”

’n Paar verduidelikings is in orde. In die eerste plek beskik jou Rigter oor ’n verslag omtrent wie jy was. Slegs vanuit ’n geestelike en morele gesigspunt. As jy gedurende jou lewe op aarde dit reggekry het om ’n finansiële ryk op te bou, gee jou Rigter nie ’n duit om daarvoor nie!

Tweedens, jou Serafynse Behoeder beskik ook oor die gelykwaardige inligting. Hierdie engel mag verantwoordelik wees vir 1 (gevorderde) sterfling, 10, 100, of 1000.

Wat is ’n planetêre dispensasie of bedeling? Tensy ’n planeet gevorderd is, mag daar van die sterflinge daarvan verwag word om te “slaap” en te wag vir ’n planetêre bedeling wat hulle in staat sal stel om in massa herverpersoonlik te word. Daar mag dalk nie vereis word dat gevorderde sterflinge op hierdie selfde planeet ’n massa-opstanding moet afwag nie. Sover ek kan onthou, is ’n dispensasie of bedeling ongeveer 1000 jaar lank. Dit beteken geensins dat jy moet wag vir ’n 1000-jaar nie. Veronderstel dat daar ’n planetêre dispensasie was in 2000. As iemand gedurende 1999 te sterwe gekom het, sal daardie persoon slegs een jaar moes wag. Iemand wat in die jaar 2000 te sterwe gekom het, sal moet slaap vir ’n duisend jaar! Aangesien jy geheel en al bewusteloos is, maak dit nie werklik saak dat jy vir ’n duisend jaar lank slaap nie. Dit sal vir jou voel asof jy oombliklik vanaf die fisiese gebied oorgegaan het na die morontia (die volgende bestaansfase). Hier volg nog ’n uittreksel uit die Boek:

Wanneer die meer gevorderde geestelike en kosmies gevorderde mense sterf, gaan hulle onmiddellik deur na die woningwêrelde; hierdie reëling geld in die algemeen vir diegene aan wie Serafynse Beskermers persoonlik toegewys was. Ander sterflinge mag teëgehou word tot die tyd dat die beoordeling van hulle sake voltooi is, en hierna kan hulle deurgaan na die woningwêrelde, of hulle kan ingedeel word by die geledere van die slapende oorlewendes wat in massa herverpersoonlik sal word aan die einde van die lopende planetêre dispensasie.

Ek staan vir ’n wyle stil om twee punte duidelik te maak:

In die eerste plek stel ek voor dat die planetêre dispensasie beskou was as ’n tydperk van beoordeling vir elkeen wat ooit gelewe het op ons planeet. Hierna was die wêreld veronderstel om tot ’n einde te kom. Uit die inligting wat die Boek aan ons voorhou, weet jy nou dat hierdie opvatting verkeerd is. Ook begryp jy die oorsprng van hierdie misverstand.

Vervolgens is dit vir ons nodig om die status van ons planeet te oorweeg. Is dit vir ons nodig om te moet wag vir ’n planetêre dispensasie of herverpersoonlik ons na 3 dae (die minimum tyd wat benodig word vir verskillende administrateurs om die prosedures rakende jou, te voltooi). Die status van ons planeet word dikwels bespreek wanneer boekstudiegroepe byeenkom om die Boek te bespreek. Soos jy kan begryp, is daar altyd uiteenlopende sienswyses. Sover dit myself aangaan onthou ek dat ek in die Boek gelees het, oor die geheel geneem, dat ons na 3 dae van afsterwe oorgaan na die volgende fase. Tenspyte die feit dat ons steeds ’n agterlike planeet is, is hierdie uitsondering gemaak omdat Jesus se vleeswording op Urantia plaasgevind het.

Wat gebeur as ’n sterfling nie oorlewe nie? Die Persoonlikheid keer terug na God en sover ek kan onthou, word dit nooit weer gebruik nie. Die Gedagterigter keer terug na sy spesifieke gebied. Dit sal wag totdat dit opdrag ontvang om die gemoed van ’n ander sterfling  te bewoon (gewoonlik op ’n ander planeet). Dit is nou ’n ervare Rigter en sal in alle waarskynlikheid van groot waarde wees vir sy nuwe vennoot. Mozart en Beethoven, Shakespeare en Moliere mag heel waarskynlik oor Rigters beskik het wat in vennootskap was met groot komponiste en groot skrywers wat nie oorlewe het nie.

Let op daarna dat die rigter weggaan as die bewussyn nie meer daar is nie; byvoorbeeld, as die persoon in ’n koma is, of in die geval van kranksinnigheid. As die persoon voorheen (vóór die siekte) die besluit geneem het om te oorleef, sal die Rigter terugkeer, en sodoende die oorlewingstatus van daardie betrokke sterfling verseker.

Op redelik gevorderde planete is die kennis wat onlangs aan Urantiane toebedeel is, algemeen bekend. Op sulke planete mag sommige mense verkies om nie te oorlewe nie (heel waarskynlik ’n baie klein persentasie). Die mag om te kan kies is altyd beskikbaar. Niemand sal jou ooit dwing om te vertrek op die opklimmende sterfling-avontuur nie.

Hou te alle tye in gedagte dat regverdigheid en barmhartigheid die grondslag is van die hele proses. Die Serafyne sal voorsien in die nodige konteks, en in aanmerking neem die heersende toestande op die planeet op ’n gegewe tyd en plek. Die Boek beskryf dit as volg:

Die serafynse hofadviseurs dien veral as verdedigers van sterflinge. Nie dat daar ooit enige disposisie bestaan om onregverdig te wees teenoor die nederige skepsels van die gebiede nie, maar terwyl geregtigheid die beoordeling vereis van elke versuim tydens die opklimming tot goddelike volmaaktheid, vereis barmhartigheid dat elke sodanige misstap regverdig beoordeel word ooreenkomstig die skepsel-geaardheid  en die goddelike voorneme. Hierdie engele is die eksponente en eksemplifikasie van die element van barmhartigheid wat inherent is in goddelike geregtigheid – van regverdigheid gebasseer op die kennis van die onderliggende feite van persoonlike motiewe en rasse-neigings.

Laastens, selfs al sou ons oorleef, is dit vir ons nodig om vir ernstige sondes wat ons begaan het, te betaal. Dit is kosmiese skuld. Ons vereffen dit deur spesifieke take te verrig wat aan ons toegewys sal word.

 Die laaste kategorie is uiteenlopend en verteenwoordig godsdiensoortuigings (of die gebrek daaraan) eerder as ’n godsdiens per se. Ateïste verteenwoordig slegs die helfte van een persent van die bevolking in enige gegewe land waar groot getalle aanspraak maak op geen godsdiens voorkeure nie; derhalwe is hierdie kategorie nie sinonimies met ateïsme nie.

Die voorafgaande syfers is ver van akkuraat, soos gesien kan word uit die volgende voorbeelde:

Hedendaagse syfers vir die Islam wissel gewoonlik tussen 900 miljoen en 1.4 biljoen.

Wêreldwye Hindoeïstiese aanhangers tel gewoonlik so tussen 850 miljoen en een biljoen.

Wêreldwyd tel die Hindoeïstiese aanhangers gewoonlik tussen 850 miljoen en 1 biljoen.

Wêreldwyd is daar tussen 230 en 500 miljoen Boeddhiste.

Bron: www.adherents.com/Religions_By_Adherents.html

Ek hoop nie ek verwar die lesers as ek sou byvoeg dat baie Boeddhiste vir jou sal sê dat Boeddhisme nóg ’n godsdiens, nóg ’n filosofie, is. Hulle volg die leringe van die Boeddha (Siddhartha Gautama) na. Hulle glo nie in God of gode nie. Dit is ’n vreedsame beweging en Boeddhiste sal jou trots inlig dat geen bloed ooit vergiet was in die naam van Boeddhisme nie. (Hoeveel ander godsdienste kan dieselfde aanspraak maak?)

Volgens die Urantia Boek:

1.      Hindoeïsme is die heel oudste godsdiens ooit, en Sikhisme die mees onlangse.

2.      Die mees gevorderdste godsdienste van die ou tyd was Judaïsme en Hindoeïsme.

3.      “Die Christelike godsdiens is die godsdiens omtrent die lewe en leer van Jesus, gebaseer op die teologie van Judaïsme, verder gewysig deur die assimilasie van sekere Zoroasteriaanse leringe, en die Griekse Wysbegeerte, waar laasgenoemde hoofsaaklik geformuleer was deur drie indiwidue: Filo, Petrus, en Paulus.”

Wat is die oorsprong van ons bestaande godsdienste?

Magiventa Melgisedek

Duisende jare gelede het ons planeet begin ontwikkel. Die geloof in één God was besig om te vergestalt. ’n Beskawing van een of ander aard was besig om gevestig te raak. Maar toe tref ’n reeks rampe hierdie planeet. In die eerste plek was daar wat vandag bekend staan as die Lucifer-opstand. Daarna het ons Planetêre Prins, Caligastia, hom by die opstand geskaar. En einde ten laaste het Adam en Eva versuim. Duisternis het oor Urantia neergedaal. En ons is steeds besig om ons wonde te lek na ál die jare. In toekomstige afdelings gaan ek baie kortliks omtrent daardie gebeure praat. Vir die huidige wil ek my slegs bepaal by die Melgisedek-sending op Urantia.

In die eerste plek is ’n Melgisedek ’n glorieryke Seun van die Plaaslike Heelal (d.w.s. ons deel van die heelal). Jy mag dalk met baie vrae sit: Waarom word hy ’n “Seun” genoem? Wie is die ouers? en so aan. Wel, dit is vir my onmoontlik om in al die besonderhede in te gaan. As jy graag meer wil weet, gaan na die Urantia Genootskap se tuisblad: http://www.urantiabook.org

Die volledige boek is aanlyn beskikbaar. Daar is ook ’n soekenjin. Jy kan invoeg: Sonship in the Local Universe, Sons of the Local Universe, Mechizedeks, Administration of the Local Universe, ens. Jy kan ook die inhoudsopgawe naslaan. Tussen hakkies, die naam van ons Plaaslike Heelal is Nebadon.

Gedurende daardie dae was daar op ons planeet twaalf Melgisedek planetêre ontvangers. Hierdie glorieryke Wesens was erg bekommerd gewees oor die geestelike status van Urantia. Hulle het beraadslaag met hulle Owerstes, en, hoewel dit heelwat oortuiging van hulle kant geverg het, was hulle bekommernisse uiteindelik aangespreek.

Wat volg is gedeeltes uit die Boek wat ’n baie belangrike besoek aan ons planeet beskryf.

“… Magiventa Melgisedek, een van die twaalf planetêre ontvangers, het aangebied om te doen wat op daardie tydstip slegs ses keer tevore in die ganse geskiedenis van Nebadon, verwag was om gedoen te word: om op die aarde te verpersoonlik as ’n tydelike mens van die gebied, om homself te skenk as ’n noodleniging-Seun vir wêrelddiens.”

Dit was 1,973 jaar voor die geboorte van Jesus, dat Magiventa homself geskenk het aan die menslike rasse van Urantia. Sy koms was onopsigtelik; sy materialisering was nie deur menslike oë aanskou nie. Hy was vir die eerste maal gesien deur sterflike mense op daardie gebeurtenisvolle dag toe hy by die tent van Amdon, ’n Chaldeuse herder van Sumeriese afkoms, ingestap het. En die aankondiging van sy sending was beliggaam in die eenvoudig verklaring wat hy gedeel het met hierdie skaapwagter, “Ek is Melgisedek, priester van die El Elyon, Die Allerhoogste, die énigste en waaragtige God.”

Nadat die herder oor sy verbasing gekom het, en nadat hy hierdie vreemdeling met ’n menigte vrae bestook het, het hy vir Melgisedek genooi om saam met hom te eet, en hierdie was die heel eerste keer in sy lang heelal-loopbaan dat Magiventa materiële voedsel genuttig het, die voeding wat veronderstel was om hom in stand te hou regdeur sy 94-jaar van lewe as ’n stoflike wese.

En daardie aand, namate hulle gesels het onder die sterre, het Melgisedek sy sending begin – ’n sending van die openbaring van die waarheid omtrent die werklikheid van God, toe hy, met ’n swaai van sy arm, hom tot Amdon gerig en gesê het, “El Elyon, die Allerhoogste, is die goddelike skepper van die sterre aan die firmament en selfs van hierdie aarde waarop ons woon, en hy is ook die Opper God van die hemel.”

Binne ’n paar jaar het Melgisedek rondom hom ’n groep leerders, dissipels, en gelowiges vergader wat die kern gevorm het van die latere gemeenskap van Salem. Baie gou het hy bekend geraak regdeur Palestina as die priester van El Elyon, die Allerhoogste, en as die wys ou man van Salem. Onder sommige van die omliggende stamme was daar dikwels na hom verwys as die sjeik, of koning, van Salem. Salem was die terrein wat na die verdwyning van melgisedek die stad, Jebus, geword het, en uiteindelik as Jerusalem bekend staan.

Een van Magiventa se mees begaafde studente was ’n man met die naam van Abraham. Op laasgenoemde was daar ’n baie groot verantwoordelikheid geplaas.

Alhoewel dit nie korrek is om te praat van ’n “uitverkore volk” nie, is dit nie verkeerd om na Abraham te verwys as ’n uitverkore indiwidu nie. Melgisedek het wel op Abraham die verantwoordelik geplaas om die waarheid van één God lewendig te hou, in teenstelling met die heersende geloof in plurale gode.

Die kiesing van Abraham was nie toevallig nie.

Die Melgisedek ontvangers het reeds vir ’n geruime tyd die voorgeslagte van Abraham dopgehou, en hulle het vol vertroue nakomelinge verwag uit ’n sekere geslag wie gekenmerk sou word deur intelligensie, inisiatief, wysheid, en opregtheid. Die kinders van Tera, die vader van Abraham, het op alle gebiede aan hierdie verwagtinge voldoen. Dit was die moontlikheid van kontak met hierdie veelsydige kinders van Tera wat heelwat te doen gehad het met die verskyning van Magiventa in Salem, eerder as in Egipte, China, Indië, of onder die noordelike stamme.

Dit was baie moeilik vir die vroeëre inwoners van die planeet om Magiventa se boodskap te aanvaar. En dit was ook vir Abraham nie maklik nie. As ’n sterfling van die gebied het hy sy persoonlike aardse sorge gehad waaronder die gewigtigste was dat hy nie kinders gehad het nie. En dit is hierdie einste kaart wat Melgisedek gespeel het, soos ons kan sien vanuit hierdie twee pragtige passasies uit die Boek.

En Melgisedek het ’n formele verbond gesluit met Abraham, te Salem. En hy het vir Abraham gesê: “Kyk nou na die hemele en tel die sterre as jy daartoe in staat is; net so talryk sal jou nageslag wees.” En Abraham het vir Melgisedek geglo, “en dit was vir hom as geregtigheid toegereken.” En toe vertel Melgisedek vir Abraham die verhaal van die toekomstige inname van Kanaän deur sy nageslag ná hulle omswerwinge in Egipte.

Hierdie verbond van Melgisedek met Abraham verteenwoordig die groot Urantiaanse ooreenkoms tussen godheid en mensheid waar God ooreenkom om alles te doen; die mens stem slegs in om God se beloftes te glo en om sy opdragte uit te voer.

Die Boek sê vir ons dat Abraham nie die enigste onderrigter was wat vanuit Salem voortgekom het nie.

Die vroeëre leraars van die Salem-godsdiens het tot by die mees afgeleë stamme van Afrika en Eurasië deurgedring, terwyl hulle voortdurend Magiventa se evangelie verkondig het van die mens se geloof en vertroue in die een universele God as die enigste prys om goddelike guns te verkry. Melgisedek se verbond met Abraham was die patroon vir al die eertydse propaganda wat vanuit Salem en ander sentra voortgekom het. Nog nooit het Urantia oor meer entoesiastiese en aggressiewe sendelinge beskik van enige godsdiens as hierdie eerbare manne en vroue wat die leringe van Melgisedek oor die ganse Oostelike Hemisfeer gedra het nie. Hierdie sendelinge was verwerf vanuit baie volke en rasse, en hulle het merendeels hulle leringe versprei deur middel van plaaslike bekeerlinge. Hulle het opleidingsentra gevestig in verskillende wêrelddele waar hulle aan die inwoners die Salem-godsdiens geleer het, en daarna opdrag gegee het aan hierdie boorlinge om as onderrigters onder hul eie mense op te tree.

Ons mag nou wel ’n planeet wees wat moeilike tye beleef. Ons mag wel geïsoleer wees van die res van die heelal. Ons mag onder duisende ander bewoonde planete in Nebadon tel. Maar ongeag al hierdie tekortkominge, vra besoekers van ander heelalle wat na Nebadon reis, altyd omtrent Urantia. Hoekom? Omrede Jesus Urantia uitgekies het om in die vlees te verskyn. Soos ons almal weet, was Hy soos enige ander baba van hierdie gebied gebore; Hy het nie sommer ewe skielik sy verskyning gemaak in die vorm van ’n volgroeide man, soos die geval was met Magiventa nie.

Dit sou buite die strekking van hierdie relaas wees om nou in besonderhede in te gaan. Daar is sowat 800 bladsye aan die einde van die boek wat Jesus se lewe op Urantia beskryf. En dan is daar nog vele meer elders in die boek. Ek kan dalk ten minste verduidelik wie Jesus was, maar ek dink nie so nie.

Sommige van die besonderhede wat voorsien word in die Urantia Boek is in direkte kontras met aanvaarde Christelike leerstellings. Ek pen hierdie artikel uit liefde, en die begeerte om van my kennis met my lesers te deel. Die allerlaaste ding wat ek wil doen is om alternatiewe geloofsoortuigings, in teenstelling met die algemeen aanvaarbare oortuigings, te voorsien.

Voel egter vry om na die webtuiste (http://www.ubfellowship.org/) te verwys, en in die soekenjin in te tik: Michael of Nebadon, Christ Michael, ens. Jy sal vir ure aaneen sit en lees, indien nie dae lank nie!

Daar is 6,800 bekende tale wat in die wêreld gebesig word, 2,261 daarvan beskik oor skryfstelsels (die res word slegs gepraat). Indië alleen beskik oor 18 amptelik gesproke en erkende tale (Hindi en Engels is die amptelike tale van die unie). Dink maar aan ons eie land, Suid-Afrika, met 11 erkende amptelike tale en waar elke taal ook geskryf word.

Bronne:  http://geography.about.com/ (# lande)
www.infoplease.com/countries.html (Liechtenstein)  
www.yourdictionary.com/languages.html (# tale)
http://languages.iloveindia.com/ (Indië)

Hoe ’n ver pad het ons nie gekom in net minder as een miljoen jaar nie! Daardie tyd het ewolusie die eerste primate voortgebring wat begaaf was met menslike intelligensie en in staat was om ’n wilsbesluit te kon uitvoer. Toe die tweeling, Andon en Fonta (die ouers van die ganse mensdom), hulle agterlike primate-groep agterweë gelaat het, het hulle ’n proses begin wat sy toppunt bereik het met die beskaafde wêreld van vandag met sy talryke rasse, godsdienste, en verskeidenheid van volkere.

Die konsep van die Messias gaan baie duisende jare terug. Daar is die een en ander mate van geldigheid aan daardie geloofsoortuiging, dog, soos met so baie ander gevalle op ander geleenthede, het ons al te aardig dinge verwar.

Die Urantia Boek praat omtrent ’n tyd wanneer ’n planeet gevestig raak in Lig en Lewe. Dit  is ’n tyd wanneer ’n wêreld baie groot vordering gemaak het, beide op sosiale en tegnologiese gebiede. Ons werk minder, wy meer tyd aan nadenke en hoe om ons kennis uit te brei. Die Geneeskunde het bykans alle siektes hok geslaan. Mense is meer verdraagsaam teenoor mekaar, en nasies werk met mekaar saam. Oorlog is iets van die verlede; ons lees daaromtrent slegs in die geskiedenisboeke. Opvoeding is universeel en die leerproses hou nooit op nie. Ons het geleer hoe om ons kinders op te voed om gesonde en produktiewe mense voort te bring. Kinderontwikkeling is ’n wetenskap wat vandag nog in sy babaskoentjies is. Alles in ag genome, het ons geleer hoe om onsself te kan beheer en te regeer.

Die  volgende sal die botoon voer: Plaaslike aangeleenthede sal deur plaaslike regerings hanteer word; nasionale belange deur nasionale regerings; internasionale aangeleenthede sal geadministreer word deur ’n wêreldwye regering.

Die planetêre heerser sal voor die hand liggend ’n uiters bekwame persoon wees. Hy sal gelykstaande wees aan die Messias van die Bybel. Wanneer sy mandaat volvoer is, en hy word nie herverkies nie, sal hy uiteraard deur ’n ander leier vervang word. Nodeloos om te sê, hierdie leier kan ’n man óf ’n vrou wees. Algehele gelykheid van die geslagte is lank reeds ’n lewensfeit op dié planeet. Sien, wanneer ons omtrent die Messias praat, dan praat ons oor Messiaanse tye (d.w.s. Lig en Lewe).

Lig en Lewe gaan deur sewe stadiums namate die planeet vorder. Teen die sewende stadium sal mense nie meer sterf nie, hulle gaan direk oor vanuit die vlees na die volgende stadium (Die Morontia Stadium – later meer omtrent hierdie stadium).

Luister, liewe leser, dit breek jou hart wanneer jy in die Boek lees omtrent Lig en Lewe in die eerste stadium, laat staan nog die sewende stadium.

Dit is nie vir my nodig om vir jou te vertel dat ons nog bitter ver verwyderd is van Lig en Lewe op hierdie ou ondermaanse van ons nie! Ons ou planeetjie is steeds maar ’n uiters primitiewe en agterlike wêreld.

Die Urantia Boek bevat baie bruikbare punte aangaande volkere en nasieskap. Hier is twee interessante punte daarvan:

Die moderne staat is die instelling wat behoue gebly het in die lang en uitgerekte stryd om groepsmag. Meeste van ons is bewus van die morele mite omtrent die absolute verpligting van die burgers van ’n nasie, om daarvoor te lewe en te sterwe. Onthou julle nog? Ons sal lewe, ons sal sterwe, ons vir Jou, Suid-Afrika! Dog, die staat is nie van goddelike oorsprong nie; dit is ’n suiwer ewolusionêre instelling … dink daaroor.

Die enigste gewyde kenmerk van enige menslike regering is die verdeling van staatskap in die drie afsonderlike gebiede van uitvoerende, wetgewende, en geregtelike funksies. Die ganse heelal word geadministreer ooreenkomstig so ’n plan van skeiding tussen funksies en gesag.

Toe Andon en Fonta die noodlottige besluit geneem het wat ’n nuwe hoofstuk van ons planeet ingelei het, het die Lewensdraers (d.w.s. die Persoonlikhede wat planete wat geskik is vir lewe, verken, wat die lewensplasma daarvoor ontwikkel, en toesig hou oor ontwikkelende lewe totdat intelligente mense op die toneel verskyn) wat op ons planeet gestasioneer is, die volgende boodskap ontvang: “Biologiese ewolusie het weer eens die menslike vlak bereik van die waardigheid van wilsbesluitneming; die mens het gearriveer op planeet 606 van Satania.”

Dikwels het ek al gewonder hoe ander planete wat ons vooraf gegaan het, in ons Stelsel van Satania, daaraan toe is? Tot watter mate het planeet 605 ontwikkel? 604? 600? Is 500 goed gevestig in Lig en Lewe? Is 607 ons vooruit? Indien wel, sal ek nie verras wees nie! Oor watter soort rasse, nasies en godsdienste beskik hulle? Hoe hulle fisies lyk, interesseer my nie in die minste nie. Ek is slegs geïnteresseerd in die verstandelike aspekte. Want dit is hierdie aangeleenthede wat altoos met ons sal wees gedurende ons ewige tog, voorwaarts en opwaarts, Paradys-waarts. 

*The Urantia Book word tans vertaal in Afrikaans, onder die titel: Die Urantia Boek. Indien jy meer omtrent hierdie geskrif te wete wil kom, kan jy dit aanlyn gaan lees by verskeie webtuistes – waarvan my gunsteling is: www.ubfellowship.org

Aleksander die Grote illustreer die futiliteit van so ’n poging. Baie gou het hy die grootste deel van die bekende wêreld van sy dag oorwin. Maar hy het in die fleur van sy lewe gesterf en sy ryk was onder sy vier generaals verdeel.

En nou, nadat al hierdie wêreldryke aan die geskiedenisboeke toegewys is, kan ons as moderne mense ons verlede onder die vergrootglas plaas en hopelik ’n paar nuttige lesse daaruit leer.

Ons is maar één planeet onder triljoene. Om ’n groot deel van ons wêreld te onderwerp beteken nie juis veel nie. Natuurlik het die volkere van toet dit nie geweet nie. Selfs onder moderne mense is weinig bewus van dié feit. Hopelik verander hierdie possie dit vir sommige van ons.

So, wat is die betekenis van al hierdie dinge?

Vir die oorwinnaars het dit rykdom en mag beteken. Aan die kern van die ryk het geleerdheid en innovasie gedy. Belangriker nog, kennis was uitgevoer na ander volke.

Die Grieke het hulle gevorderde kennis na baie nasies uitgedra, en hierdie kennis hetoor baie eeue heen die botoon gevoer.

Die krag van die Romeinse Ryk was gewortel in die manier waarop dit geadministreer was. Hulle het die Ryk ook deur middel van wette regeer – dink hier aan die Romeinse Regstelsel wat tot vandag toe nog invloed uitoefen. Ons moderne regeringstel asook ons wetgewende en juridiese liggame is ’n Romeinse nalatingskap.

Die Arabiese Ryk het geleerdheid aangemoedig en die wetenskappe, wysbegeerte, en die skone kunste bevorder. Belangriker nog, hulle het die Islam, ’n monoteïstiese godsdiens, vir mense gebring wat oorsponklik heidene was.

Oorloë en verowerings is negatief op sigself; maar dit is onvermydelik deel van die evolusionêre proses op ons wêreld. Dieselfde proses, met baie variasies op dieselfde tema, het ontvou op andere wêrelde wat tans verder as ons gevorder het, en dieselfde proses sal sonder twyfel dit self herhaal op die tot nog toe ongebore wêrelde.

Kom ons kyk eers na die galaksies. Daar is 100-biljoen (waar 1 biljoen gelyk is aan eenduisend miljoen: 1,000,000,000) galaksies wat sigbaar is vir ons.

Hoeveel sterre in elke galaksie? Daar is 100-biljoen sterre in ons galaksie, Die Melkweg. Die Melkweg is ’n massiewe galaksie; maar daar is selfs nog groter galaksies, asook kleineres. Derhalwe kan ons algemeen aanvaar dat die gemiddelde aantal sterre per galaksie, 100-biljoen is.

Bron: (http://hypertextbook.com/). Onder redaksie van Glenn Elert, en saamgestel deur sy studente.

Verwysings vir die aantal galaksies in die heelal:

World Book Encyclopedia. Chicago: World Book, 1997.

Verwysing vir die aantal sterre in Die Melkweg:

Encyclopedia Britannica. Astronomy. 2000

Die totale getal sterre kan dan nou bereken word:

100,000,000,000 galaksies x 100,000,000,000 sterre in elke galaksie =
10,000,000,000,000,000,000,000 of 10 duisend, biljoen, biljoen.
Ons verwys na hierdie getal as 10 sekstiljoen of 10 tot die 21ste mag.

Ek beklemtoon net weer eens dat hierdie bloot ’n konserwatiewe beraming is. En dan is dit slegs die sterre; ons praat nog nie eens van die planete en al hulle mane nie. Die totale aantal sterre, planete, en mane sou heeltemal bo ons begrip wees. Dan weer, volgens die Urantia Boek, ken alleenlik die Universele Vader die presiese getal van die hemelliggame in die ganse heelal.

Die volgende vraag van onmiddellike belang vir ons is hoeveel planete word bewoon deur intelligente lewe?

Ooreenkomstig die Urantia Boek is daar 7-triljoen bewoonde planete. Hierdie is weer eens slegs ’n beraming. Dit is ook ’n potensiaal aangesien hierdie die bewoonbare planete is en nie die bewoonde planete nie. Mettertyd sal daardie planete wat potensieel lewe kan onderhou, verken word om die geskiktheid daarvan te bepaal.

Hoeveel van hierdie planete huisves intelligente lewe? Hierdie inligting kom nie voor in die Boek nie. Aan ons word egter die groot heelal getal van ons planeet verskaf (’n relatiewe nuweling): “Die groot heelal getal van julle wêreld, Urantia, is 5,342,482,337,666. Dit is die registerinskrywing op Uversa en op die Paradys, julle getal in die katalogus van die bewoonde wêrelde.” Let daarna op dat ’n planeet in die amptelike register opgeteken word alleen wanneer intelligente lewe daarop te voorskyn kom. Derhalwe sal ek ’n intelligente raaiskoot  waag en beraam dat die aantal wêrelde wat bewoon word deur intelligente lewe, tussen 5.4 tot 5.5 triljoen mag wees.

Aangesien ons registerinskrywing so hoog is, verseker die Outeur van die verhandeling [’n Universele Sensor afkomstig vanaf Uversa] ons aangaande ons plek in die heelal: “Julle planeet is ’n lid van ’n enorme kosmos; julle behoort aan ’n byna oneindige familie van wêrelde, maar julle sfeer word net so presies geadministreer en net so liefdevol gekoester asof dit die enigste bewoonde wêreld in die ganse bestaan is.”

Eerstens, deur te glo in die bestaan van ’n universele Skepper wie die heelal en alles wat daarin is, geskape het.

Tweedens, deur te glo in die oorlewing van die menslike persoonlikheid ná fisieke dood. ’n Verstommende eindbestemming wag sowaar op meeste van ons.

En die derde artikel van geloof?

Deur te glo in die bestaan van veelvuldige wêrelde, min of meer soortgelyk aan ons eie, wat intelligente wesens huisves. Daar is vele oorwegings hier. Laat my deur die belangrikstes werk.

Om mee te begin, ’n geloofsoortuiging bestaan nie in isolasie nie. Daar is ’n logiese proses, gevolg deur ’n uitoefening van geloofsvertroue.

Ons glo in God omdat ons logiese verstand vir ons vertel dat ’n Skepper vir die heelal móét bestaan. As ons vir God uit die vergelyking weglaat, sit ons turf! Wié het die heelal en alles wat daarin is, gemaak? Die eertydse Griekse wysgere het verklaar dat die heelal maar altyd daar was. Wel, as jy van iets praat wat maar nog altyd bestaan het, dan praat jy van Gód!

Die moderne wetenskap haal God se werk uitmekaar en verduidelik dit. Baie wetenskaplikes sal vir jou wil wysmaak dat sordra as wat jy een maal die proses verduidelik het, God oorbodig raak. Moet nie mislei word deur sulke uitlatings nie. Die oorgrote meerderheid wetenskaplikes glo in God; maar as dit hulle loopbane skade sou aandoen, sal hulle voorgee dat Hy nie bestaan nie. Ek het ietwat in besonderhede ingegaan sodat jy die logiese proses kan volg.

Die geloofsproses is die kind van openbarings: Dit begin met Melgisedek sowat 4,000 jaar gelede en eindig met Die Urantia Verhandelinge in die 20ste eeu.

Vermeng logika met geloofsvertroue en jy beskik oor ’n sterflike bewussyn wat in staat is om ’n ongesiene Wese in sy of haar lewe te aanvaar.

Die logika wat oorlewing onderlê is heel eenvoudig. Waarom sou God intelligente lewe skape en dan voortgaan om dit te vernietig? Dit maak eenvoudig geen sin nie. Kom ons bloot in die wêreld om ’n kortstondige en moeilike lewe te leef, voort te plant, en uiteindelik te sterwe te kom, met ons kinders wat die proses tot in die oneindigheid herhaal? Dit sou absurd wees. Dit sou eintlik godslasterlik wees om van die veronderstelling uit te gaan dat God Homself besig sou hou met so ’n vermorsing van tyd.

Baie mense het al die argument voorgehou dat die konsep van ewige lewe uitgevind is omdat mense bang is om dood te gaan. Hoe is dit moontlik? Kan jy jouself lewenslank in ’n gevangenis bevind en voorgee dat jy in ’n plek is van wonderlike skoonheid met asemrowende tuine om in rond te wandel? Dat die bewaarders engele is en die mede-gevangenes toebedeel is met ’n goedhartige en liefdevolle gesindheid! As jy in staat sou wees om dit te kan doen, sou jy baie gou toegewys word aan ’n gestig vir geestelik versteurdes! Ja, dit is wel waar dat mense bang is om dood te gaan, maar dit is omdat ons “bedraad” is vir oorlewing. So ook alle ander diere. Die bobbejaan wat deur ’n luiperd agternagesit word hardloop omdat sy lewe daarvan afhang, want dit weet dat as hy gevang sou word, dit klaar is met kees. Ons oorlewingsinstink en ons geloof in ’n ewige lewe is twee heeltemal verskillende dinge.

Die geloofsproses is die gevolg van openbarings. Van die tyd van Melgisedek, tot by Jesus, en verder aan tot by Die Urantia Verhandelinge, is ons oor en oor vertel om voor te berei vir ’n verhewe eindbestemming. Deur dié besonderhede in Die Urantia Boek te lees het male sonder tal trane in my oë laat opwel.

Die logika wat intelligente lewe onderlê op ander planete, is voor die hand liggend. Met só ’n uitgebreide heelal tot Sy beskikking, waarom sou God slegs op een planeet lewe geskep het? Is ons nie maar soortgelyk aan die klein kindjie wat slegs sy eie buurt ken en homself nie kan indink dat hy deel uitmaak van ’n veel groter wêreld nie? Eintlik word hierdie konsep geredelik deur meeste van ons aanvaar. Wetenskaplikes is redelik oortuig dat die toestande wat lewe op ons planeet moontlik maak, noodwendig ook op ander planete moet bestaan. Met ander woorde, ons is nie alleen nie.

Maar die wetenskap vereis absolute bewyse. Daarmee het ek nie ’n probleem nie. Daar is baie wetenskap-fiksie boeke in omloop wat “ons na ander planete meevoer, of die inwoners daarvan na ons toe bring.” Terwyl hierdie “reise” slegs in die gemoed van die skrywer en sy lesers plaasvind, speel sulke boeke, afgesien daarvan dat dit ons vermaak, ’n helpende rol. Dit maak dit vir ons makliker om die derde geloofsartikel te aanvaar.

En dit is ’n geloofsartikel. Ons kan nie wág vir die tyd wanneer ons kontak kan maak met buiteruimtelike wesens nie. As gevolg van die ontsaglike afstande, sal dit nooit gebeur nie. Verbeeldingsvlugte, soos hierbo na verwys, speel ’n nuttige rol, maar dit bevredig nie werklik ons behoefte aan interaksie met ander sterflinge wat op ander wêrelde lewe nie.

Die geloof wat hier ter sprake is, kom vanaf die Zohar en die Kabballah wat ons inlig dat daar baie ander wêrelde daar buite bestaan. Die Urantia Boek vertel vir ons meer omtrent hierdie onderwerp. Maar daar bestaan twee belangrike beperkings. Eerstens is daar ’n vertrouens aspek; die aangeleenthede van ’n gegewe planeet is privaat en word nie openbaar gemaak aan die bewoners van ander planete nie. Tweedens, terwyl die Hemelse Wesens toegelaat was om algemene inligting openbaar te maak, het ruimtelike beperkinge dit moeilik gemaak. Die Urantia Boek – nadat vrae geopper is deur die eerste mense, wie die konsepverhandelinge gelees het, was geantwoord  en dit is ‘n 2097 bladsy boek. Daar is egter sommige besonderhede omtrent  lewe op ’n ander planeet, sowel as ander algemene inligting. Sou jy dalk meer te wete wou kom, moenie vrees nie, want een dag sal jy baie ander opklimmende pelgrims ontmoet vanuit die wêrelde van tyd en ruimte. Jy sal hulle leer ken, met hulle saamwerk, hulle liefhê, en hulle aanvaar as jou broers en susters. Dit sal onvermydelik wees dat, soos wat julle onderskeie toewysings julle in verskillende rigtings sal voer, julle die pyn van skeiding sal ervaar.

Op die eerste bladsy van Die Urantia Boek is daar ’n pragtige passasie aangaande hierdie onderwerp.

^P1:5, 0:0.5 Julle wêreld, Urantia, is één van vele soortgelyke bewoonde planete wat saam die plaaslike heelal van Nebadon saamstel. Hierdie heelal, saam met soortgelyke skeppings, stel die superheelal saam van Orvonton, vanwaar ons opdrag vanuit die hoofstad daarvan, Uversa, afkomstig is. Orvonton is één van die sewe evoluerende superheelalle in tyd en ruimte wat sirkel rondom die nimmer-beginnende, nimmer-eindigende skepping van goddelike volkomenheid – die sentrale heelal van Havona. In die hart van hierdie ewige en sentrale heelal is die stilstaande Paradys-Eiland, die geografiese middelpunt van die oneindigheid en die woonplek van die ewige God.

Wat is die bruikbaarheid van die derde geloofsartikel in ons alledaagse lewe?

Dit plaas ons kennis en oortuigins in ’n gans ander konteks. Ek kyk nie langer meer na my planeet, en my medemense, op dieselfde manier nie. Ons lewe op die planeet Aarde word herhaal met eindelose verskille op ontelbare ander planete. Dit verg tyd om hierdie geloofsartikel te aanvaar. Maar loon gerus die moeite, want jy sal vind dat jou waardes en uitkyk op die lewe ten goede sal verander.

In die volgende afdelings, gaan ek sommige van hierdie potensiële veranderinge ondersoek..

Om behoorlike lewensbesluite te kan neem – die beoefening van egte wysheid – verg insig in die konteks waarin die besluit of keuse gedoen word.

Die Urantia Boek voorsien ’n omvattende oorsig van die konteks waarin ons, ons dag-tot-dag lewens lei – histories, sosiaal, persoonlik, intellektueel, geestelik, en materieel. Dit voorsien belangrike agtergrond inligting wat ons verhouding met God sal verdiep, verryk, en versterk, ons bemagtig om die struikelblokke van die daaglikse lewe die hoof te bied, en ons in staat stel om op ’n skeppende wyse deel te kan neem aan die broodnodige geestelike transformasie van ons wêreld.

Deur die wetenskap, wysbegeerte, en godsdiens in ’n samehangende wêreldbeskouing te integreer, verryk die Urantia Verhandelinge die betekenisse wat ons put vanuit ons lewenservaring, en rus ons toe om ons lewens te lei in lyn met positiewe, skeppende geestelike waardes te midde van moeilikhede, wanorde, en onsekerheid.

Die Urantia Verhandelinge bied ’n allesomvattende wêreldbeskouing wat saamgestel is vanuit die konsepte en idees van meer as 2,000 indiwidue wat bydraes gelewer het tot die gebiede van die wetenskap, wysbegeerte, godsdiens, geskiedenis, sosiologie en teologie gedurende die afgelope 2,000 jaar, geïntegreer met die opheldering van sommige van die oeroue verhale, legendes, en tekste wat aan die mensdom bekend is – ’n allesomvattende perspektief van die mens se oorspronge en geskiedenis, sowel as ’n opwindende voorskou van die mens se eindbestemming en die aard en omvang van ewige lewe.

Die Verhandelinge voorsien ’n kosmologie – ’n model van heelal-prosesse – standhoudend met tydgenootlike wetenskaplike insigte en die hoogste waardes van die wêreld se godsdienste, en stel sodoende saam ’n openbaring van gewigtige betekenis vir die voortdurende soeke van die menslike gemeenskap om iets te kan snap omtrent sy oorsprong, geskiedenis, en eindbestemming.

(Bron: Die Urantia Boek Genootskap)